Close
In Videos

Tour A Rajsthan Part I

Tour_A_Rajasthan ( Part I )

दोन लाहोटी दोन कासट एक सारडा एक करवा,
स्वातंत्र्यदिनी सात वाजता साताऱ्याहून निघाले,
सर्वांचे देवदर्शनाचे योग आले,

सालासार मध्ये कार्यकारणी बैठक हे फक्त निमित्त झाले!

सातारा दादर प्रवास टवेराने सुरु झाला,
प्रवासाचा आरंभ अशिषसोबत जोशींचा चहा घेऊन झाला,
दौऱ्याचा पहिला सेल्फी तेव्हा निघाला,
जेव्हा भाईंनी दत्तला दौऱ्यातील पहिला नाष्टा केला!

नाष्टा करताना चुकून धीरजने चटनी सांडली,
म्हणून शेजारच्या लेडीजनी तोंडे वाकडी केली,
ते पाहून आमच्या वकिलसाहेबांची सटकली,
यांच्या बापाची चटनी थोडीच होती अशी टिपनी वकिलांनी दिली!

सकाळी सकाळी मस्त पोटाला आधार मिळाला,
मग काय गाडीत चर्चांना फुल ऊत आला,
गोकुळने सोदाहरणाने दिले पालकत्वाचे धडे,
धीरजने गायले मातृभाषेतून शिक्षणाच्या महत्वाचे पाढे!

आनंदने गार्डन सिटीच्या प्लॉट्स ची रंजक कथा सांगितली,
जेव्हा दादांनी माताजींच्या एकत्र दर्शनाची आठवण करून दिली,
हे सर्व ऐकतानाच दर्शनने त्याची स्वातंत्र्यदिनाची एफ बी पोस्ट केली,
ती पोस्ट लागलीच सर्वांनी लाईक करून शेअर ही केली!

खरी मजा तेव्हा आली जेव्हा अमितने बॉडीबिल्डिंग पंचगिरीचा अनुभव सांगितला,
गोकुळने मलाही ती बॉडीवर यायला मागे लागली होती म्हणून दुजोरा दिला,
बॉडीवर जाण्यासारखी मजा नाही असं दादा कोंडके स्टाईल कोणीतरी बोलला,
अमित ऑलरेडी बॉडीवर असण्याच्या कल्पनेने एकच हशा पिकला!

बघता बघता हसत हसत कळलेच नाही कधी दादर आले,
गुहेतून वाघ बाहेर यावे तसे टपाटप सगळे गाडीतून उतरले,
पटापट आपापल्या बॅग्ज चा ताबा घेऊन टवेरा साताऱ्याला सोडली,
राजस्थान दौऱ्याची पहिली फेरी अशा रीतीने संपन्न झाली!

बारा नंबर वरती बिकानेर येते या माहितीचे धीरजने प्रदर्शन केले,
तरी फक्त प्लॅटफॉर्म कन्फर्म करून जेवायला जाऊ या मतावर सगळे एक झाले,
माहितगार धीरजने एका पोलिसाशी संभाषण छेडले,
आठ पर्यंतच प्लॅटफॉर्म आहेत म्हणून त्याने सीए चे ज्ञान ढाब्यावर बसवले!

अरे धीरज कुठल्या धर्तीवर बाराचा नारा लावत होतास असे दर्शनने विचारले,
असाच कुठला तरी आठवला आणि मी रेटून सांगितला असे शेठ उत्तरले,
अरे धीऱ्या तुझ्या पेक्षा अनद्या परवडला असे वकील डोक्याला हात लावून म्हणाले,
CST स्टेशन चा नंबर दादर ला सांगणाऱ्या सीए साठी सगळे खळखळून हसले!

चला लवकर म्हणून दादा सगळ्यांना जेवायला घेऊन गेले,
समोरच एका पॉश रेस्टोरन्ट मध्ये सगळे एकत्र घुसले,
काहींनी टेबल काबीज केला तर काहींनी वॉशरूम चा रस्ता धरला,
लाईट खायचे का दणकून खायचे हा प्रश्न सगळ्यांना पडला!

जेवण उरकून कुणी फुलचंद कुणी मसाला खाऊन सगळे प्लॅटफॉर्म वर आले,
दोन राज्यांना जोडणाऱ्या लांबलचक अजगरासारख्या बिकानेरने आमचे स्वागत केले,
तिकीट काढणाऱ्या अध्यक्षाच्या मागे ओळीने सगळे B9 मध्ये घुसले,
नेहमीप्रमाणे अध्यक्षांनी चुकीचे तिकीट रेफर करून चुकीच्या जागी बसवले!

वकीलसाहेबांनी एक टपली आनंदच्या डोक्यात मारली,
तो कॅन्सल केलेले तिकीट पहातोय याची त्याला जाण करून दिली,
B5 ऐवजी B9 मधे घुसलेली मंडळी पुन्हा B9 मधुन B5 मधे गेली,
एक सीट ऍडजस्ट करून शेवटी एका बोगीत सर्व मंडळी सेट झाली!

कपडे बदलून थ्री फॉर्थ्स वगैरे घालून सगळे फ्रेश झाले,
थोड्या पाणचट चर्चेनंतर बदाम सात चा व्हेज खेळ खेळायचे ठरले,
सहा डावात जास्त पॉईंट्स घेणारा पहिले जे येईल ते स्वखर्चातून खायला घेईल,
डावात हरल्याचे दुःख भोगले तरी इतरांचे पोट भरण्याचे पुण्य कमविल!

पहाता पहाता डावाला रंग यायला सुरुवात झाली,
पहिलीच लढत जबरदस्त चुरशीची झाली,
अवघ्या एका पॉइंटने स्कोर लिहीणार्या खुद्द अमित दी कोच ची भागली,
लागलीच डब्यात आलेल्या क्वालिटी भेळ आणि सलाड ची ट्रीट त्याने भाईंना दिली!

मधेच एकावेळी दोन पाने टाकणे वा पान असताना पास बोलणे,
असे अनद्याचे नेहमीप्रमाणे फाजील चाळे चालूच होते,
खूप वर्षांनी फडात उतरलेल्या दादांचे अतीलक्षपूर्वक खेळणे,
धिरजचे सुटल्यानंतर विजयोत्सव करून डबा डोक्यावर घेणे डावाची रंगत वाढवत होते!

दादांची पाने पाहून आपली पाने सोडणे असले वकिली डाव वकील खेळत होते,
लकी सेव्हन च्या प्रयत्नात कायम सत्या दाबून ठेवत होते,
खरी मजा तेव्हा जेव्हा इंडिया ने लकी सेव्हन साठी किलवर सत्ती दाबली,
अन किलवरला कटपी असलेल्या दर्शनने त्याच्या आधीच पेज शुअर करून बाजी मारली!

नाही नाही म्हणता बदाम सातचे पन्नास एक डाव झाले,
खेळण्याच्या भरात कळलेही नाही कधी अहमदाबाद आले,
धिरजच्या पाहुण्यांनी मस्त पॅकड टिफिन्स आमच्या साठी आणले,
चला एका डिनर चे पैसे वाचवले म्हणून साऱ्यांनी धिरजचे आभार मानले!

आभारप्रदर्शन झाल्यानंतर थोड्याच वेळात धीरजने चुळबुळ चालू केली,
चारपाच तासाच्या बदाम सात नंतर त्याला बहुतेक त्याच्या सेल ची आठवण झाली,
आनंद आणि दर्शन त्यांच्या कॉल्स मध्ये व्यस्त होते,
तर उरलेले प्लॅटफॉर्म वर उतरून हिरवळीचा आनंद घेत होते!

तेवढ्यात धीरजशेठ सरळ बॅग घेऊन ट्रेन मधून उतरायला निघाले,
आनंद आणि दर्शन फुल चक्रावून त्याच्या मागे धावत गेले,
एवढ्याशा वेळेत हा एवढा का सटकला या विचाराने दोघे वेडे झाले,
उद्या फोनकॉल्स रिसिव्ह नाही केले तर माझी सीए ची डिग्री कामाला लागेल असे सिए साहेब उत्तरले!

कसातरी त्याचा तापलेला मेंदू थंड करून त्याला पहिले डब्यामध्ये आणले,
वकिलांनी नेहमीप्रमाणे फोन लपवलाय असे बळेच सांगून त्याला शांत केले,
अमितने वकिलांनी धिराजच्या खिशातून काढलेला सेल हसत हसत धीरजला दिला,
तेव्हा कुठे बीपी पुन्हा एकशे वीस ऐंशी झालेल्या धीरज ला पाहून साऱ्यांचा जीव भांड्यात पडला!

हळूहळू डब्यामध्ये जेवणाचा घमघमाट सुटू लागला,
त्याची जाणीव होऊन आम्हीही आमच्या डिनरचा नारळ फोडला,
धिरजच्या पाहुण्यांनी आपले काम चोख बजावले,
चवीने चाटून पुसून खाऊन सारे तृप्त झाले!

मुबलक क्वांटिटी मुळे एक डबा एक्सट्रा झाला,
'एक्सट्रा है खाना, खाना पसंद करोगे भाई' म्हणून साईड अप्पर वाल्याला प्रश्न केला,
तो ही बिनधास्त हो म्हणून भाईं सोबत जेवायला आला,
'मै ये है मोहब्बते सिरीयल का यासीस्टंट डायरेकटर हूँ' असा स्वसंदर्भ त्याने दिला!

इंडस्ट्री मधला माणूस आपल्या सोबत असलेला पाहून अपेक्षेप्रमाणे दर्शन चेकाळला,
मग त्याने एका मागे एक प्रश्न विचारून त्याचा छोटा इंटरव्हीवच घेतला,
निल नीतीन मुकेश सारखा दिसणारा भुपी दर्शनला इंस्टा एफबी ला कनेक्ट ही झाला,
अल्पावधीत तो जोधपूरचा हिरोभाईंमध्ये मिसळूनही गेला!

सेम डब्यातून प्रवास करणारे महाराष्ट्र प्रदेशचे उपाध्यक्ष राहुल बाहेती चर्चेला आले,
सहसचिव श्री अमितजींना त्यांनी उपदेशाचे चार धडेही दिले,
भावी प्रदेशमंत्री श्री धिरजजी त्यांना खूप खूप चावले,
पण अर्ध्या पाऊण तासाचे सर्वांचे एक ओव्हरऑल चांगले इंटरयाक्शन झाले!

झोपण्यापूर्वी पुन्हा पत्ते फिसले गेले,
पुन्हा सत्यांवर पत्ते पडत गेले,
बदाम सातच्या डावात पुन्हा रंग भरू लागले,
पण आता 'प्लिज झोपा आणि आम्हालाही झोपू द्या' म्हणून डब्यातील सहप्रवाशांचे आदेश आले!

खेळ बंद करून भाईंनी आपले बिछाने सेट केले,
भाईंच्या सीट्स चे पांढऱ्याशुभ्र बेड्स मध्ये रूपांतर झाले,
आपापल्या निवडलेल्या सीट्स वर सर्वजण जाऊन पडले,
डब्यात आलेले क्वालिटी अमूल दूध पिऊन एकदाचे झोपी गेले!

सकाळी जेव्हा जाग आली तेव्हा ते धावत्या ट्रेन मधे राजस्थानच्या भूमीवर आले,
लवकरच जोधपूरला पोहचण्याचे वेध साऱ्यांना लागले,
आवरून बसून कोण किती घोरला याचा अभ्यास सूरु झाला,
इंडिया रात्री अडीच पर्यंत मोबाईल मधे काय करत होता हा प्रश्न साऱ्यांना पडला!

जोधपूर स्टेशनवर दाखल होता बिकानेर हळू हळू संथ होऊ लागली,
आपापले लगेज घेऊन मंडळी दाराजवळ आली,
ट्रेन स्टेशनवर थांबताच भाईंनी प्लॅटफॉर्म वर टपाटप उड्या मारल्या,
राजस्थानच्या भूमीवर पाय ठेवल्याच्या भावना मनी दाटून आल्या!

उतरल्याबरोबरच सेल्फी काढा सेल्फी काढा चा दंगा उसळून गेला,
दर्शाने आपल्या लांब हाताने सेल्फी साठी सेल सेट केला,
भाईंबरोबर प्रदेश उपाध्यक्षांनीही तो जॉईन केला,
अशा रीतीने राजस्थानच्या भूमीवरचा पहिलावहिला फोटो निघाला!

धिरजच्या चोख नियोजनानुसार अनुपसिंघजी इनोव्हा घेऊन स्वागतास आले,
अजून खचाखच तीन चार सेल्फी काढून भाई इनोव्हात बसले,
पहिल्यांदा एकदम कडक जोधपूर स्पेशल चहा पाजा अशी सिंघ ना विनंती केली,
क्षणात भन्नाट राजस्थानी सेटप असलेल्या टपरीवर जाऊन इनोव्हा थांबली!

झाडाखालची लाकडी बैठक, रचलेले मोठ्ठाले माठ अन उंच निमुळते ग्लास,
एकूण टपरीचे सौंदर्य वाटत होते एकदम झकास,
चहाच्या घमघमाटाचा अस्सा दरवळत होता सुवास,
वाह! गरमागरम घोट जिभेला भाजत पोटात टाकून भाईंनी विझवली चहाची आस!

चहा ढोसून काहीच क्षणात इनोव्हा भाईंना भवन वर घेऊन गेली,
पटकन बिल फाडून भाईंनी तास दोन तासासाठी एक कॉमन रूम बूक केली,
कोणी ब्रश कोणी दाढी करून आवरायला सुरुवात केली,
धीऱ्याने बारा सूर्यनमस्कार घालून आपली व्यायामाची वेळ पाळली!

बाथरूमच्या दरवाजाला कडी नाही हे दादांच्या लक्षात आले,
बाहेर दाढी करणाऱ्या नानूच्या भरवशावर दादा अंघोळीला गेले,
दादा वकीलांवर विश्वास ठेवताहेत या कल्पनेनेच दर्शनने आश्चर्य व्यक्त केले,
तोच मागून परिस्थितीशी अनभिज्ञ धीरजने येऊन खाडकन दार उघडले!

हाहा वकील आणि दर्शनने हास्याचा एकच कल्लोळ केला,
नशीब देवदर्शन देता देता लाजेने चुरचुर दादा अगदी थोडक्यात वाचला,
अरे साधी कडी लावायचे कळत नाही का म्हणून धीरज ओरडला,
दाराला कडीच नाही अन वकील राखण करताहेत या कल्पनेने मग धीऱ्याही खळखळून हसला!

टकाटक सजून सेंट बिन्ट मारून सगळे बैल पुढील प्रवासासाठी तयार झाले,
फ्रेश आहे तोपर्यंत एक फोटो काढू म्हणून दादा बाल्कनीत गेले,
मुंगळ्यासारखे एका मागो माग एक दादांभोवती सारे गोळा झाले,
सोलो राहिला लांब ग्रुप सेल्फी मधेही पुढाकार घेतलेले दादा दिसेनासे झाले!

भवन मधून एक्झिट घेताना आनंदला त्याचे जोधपुरमधले पाहुणे भेटले,
महाराष्ट्र प्रदेशच्या कार्यकारणी बैठकीला आलो असल्याचे आनंदने सांगितले,
'मै सातारा का प्रेसिडेंट हूँ' असे अध्यक्षांनी चेस्ट फुगवून स्वतःला वर्णिले,
बाकी सब कोण है असे विचारल्यावर शब्द आठवून इतरांना त्याने पदाधिकारी म्हणून संबोधले!

खुललेला आनंद आणि संभाषण ऐकून हसू दाबणारा दर्शन गाडीकडे निघाले,
कुठे अडकला या वकिलांच्या प्रश्नावर दर्शन बोलला आनंदचे पाहुणे भेटले,
मग काय पाचीजन अंद्यावर नाष्ट्याचे हॉटेल येईपर्यंत चढचढ चढले,
कारण फोडणी म्हणून दर्शनने, आनंदने स्वतः प्रेसिडेंट आणि आपण होता खालचे म्हणून ओळख करून दिल्याचे सांगितले!

राजस्थानी धाटणीचे क्वालिटी पराठे ऊइथ रायथा भाईंनी नाष्ट्याला खाल्ले,
पोटाला आधार देऊन सारे इनोव्हातून नेव्हिगेशन लावून केरुकडे निघाले,
रस्त्यातील दोन्ही बाजूच्या खाणींविषयी माहितगार दादांनी मार्गदर्शन दिले,
एका मोठ्या खाणीच्या जवळ गाडी थांबवून भाईंनी मॉडेलशुट ही केले!

थोड्याच वेळात रस्ते चुकत शोधत इनोव्हा केरु मध्ये आली,
सहजा सहजी दर्शन देईल ती कुलदेवीनीच कसली,
चौंडा माताच्या पायथ्याशी आल्यावर भाईंचा आनंद गगनाला भीडला,
सहा जणांचा समुदाय गाडीतून उतरून मातेच्या दर्शनाला दौडला!

लाहोटी कुळाची कुलदेवी असल्याने खासकरून दादा आणि दर्शनला ती आपली वाटली,
बाराशे किमी वर येऊन तिचे दर्शन घेताना तिला कुठे ठेऊ अन कुठे नाही अशी दोघांची अवस्था झाली,
अगदी मनापासून या आईचे साऱ्यांनी दर्शन घेतले,
मंदिरातून व्हिडिओ कॉल करून मातेचे दर्शन घरच्यांनाही दिले!

अतिशय जाड पावले पण तृप्त मनांनी दोघे लाहोटी गाडीत बसले,
जणू आपल्या घरच्याच कोणाला तरी तिथे मागे सोडून निघालो आहोत असे दोघांना भासले,
अनुपसिंघजी सहा जणांना तिवरीमार्गे ओशियाकडे घेऊन निघाले,
लाहोटिंनंतर, करवा, सारडा अन कासटाना आपल्या कुलदेवीला भेटण्याचे वेध लागले!

या तासा दीडतासाच्या प्रवासात भाईंनी कच्या रस्त्यांचा अनुभव घेतला,
राजस्थानच्या रखरखीत उन्हात बाहेर दिसणाऱ्या तुरळक लोकांनी भाईंचा वेध घेतला,
ते सर्व दृश्य पाहून का कोणास ठाऊक दर्शनला सरफरोशचा मिर्चीशेठ आठवला,
'चंद पैसों की लालचमे अपने देश को बेचने चला था हरामजादा' असे तो मधेच ओरडला!

पहाता पहाता इनोव्हा ओशियाच्या दारात उभी राहिली,
चलो ओशिया आयो च्या अनुपसिंगच्या हाकेने भाईंची झोप मोडली,
चौंडाच्या तुलनेत ओशियाला खूपच गर्दी दिसली,
गर्दीमधे विखुरलेल्या भाईंनी देवीकडे आपापली वाट धरली!

गर्दी असूनही अतिशय छान दर्शन झाले,
मातेचे ते रूप भाईंनी डोळ्यात भरून घेतले,
आवारात बसून थोडा वेळ ध्यान मग झाले,
सेल्फी काढून दर्शनाचे ते क्षण दर्शनने सेलमध्ये कैदही केले!

ओशियाच्या बाजारी भाईंची थोडीफार खरेदीही झाली,
थंडगार सोडासरबत पिऊन त्यांनी आपली तहान भागवली,
मंदिरापासून गाडीकडे जाताना भिक्षुकांनी भाईंना घेरले,
तऱ्हेतऱ्हेचे डायलॉग मारून अक्षरशः हैरान करून सोडले!

भीक्षुकांतील एका छोट्या मुलीचे डायलॉग ऐकून दादांचे मन द्रवले,
कित्ती मांगरी, कदासू मांगरी सारखे शब्द शंभर एक मीटर दादांच्या कानी पडले,
अखेर दहा रुपये काढून दादांनी त्या मुलीला दिले,
ते दातृत्व पाहून अजून दहा भिकारी दादांच्या पाठी आले!

कशीबशी सुटका करून घेऊन सारे भाई गाडीपाशी पोहचले,
शेजारच्या हॉटेल मध्ये तळली जात असलेली मुंगभजी खाण्याचे साऱ्यांचेच मन झाले,
भजी सोबत अजून एक दोन आयटम भाईंनी ऑर्डर केले,
राजस्थानी स्पेशल कॉटवर बसून ते चवीने फस्त केले!

दर्शन होईपर्यंत तीन साडे तीनची वेळ झाली,
वेळेप्रमाणे साऱ्यांनाच कचकटून भूक लागली,
ओशियापासून काही अंतरावरच एका मस्त राजस्थानी धाब्यावर इनोव्हा थांबली,
जेवन करतानाच वाजपेयी दिवंगत झाल्याची बातमी ऐकून भाईंची मने पानावली!

त्यायोगे धीरजने अटलजींच्या आठवणींना उजाळा दिला,
कापसासम मऊ हस्तस्पर्श त्यांचा त्याला आठवला,
प्रधानमंत्री अटलजी की चतुर्भुज परियोजना-फोर लेन महामार्ग का निर्माण वाले शब्द दर्शनला आठवले,
देशात राजकारन्यांवरचे प्रेम दाखवायला दुर्दैवाने व्यक्ती गेल्यानंतरच ऊत येतो हे त्याला पुन्हा जाणवले!

जेवण उरकुन अनुपजींची इनु पुन्हा मार्गी लागली,
ओशियापासून रामदेवराची वाट तिने धरली,
कुठेही आडवळने नसलेल्या एकदम सरळ रस्त्यावर गाडीने गती पकडली,
रस्त्यामध्ये गुडघ्यावर बाबाकडे रांगत जाणारे काही भक्त पाहून भाईंची मने द्रवली!

सरळ रस्त्याला आनंद ला गाडीत पत्ते खेळायचे सुचले,
दादा, आनंद अन दर्शन अशा तिघांनी तीन पत्तीचे डाव वाटले,
गाडीतल्या गाडीत एकमेकांवरून उड्या मारून बैठक कशीतरी मॅनेज केली,
काय ती पत्त्यांची जादू साला हळूहळू तिघात खेळायलाही फुल रंगत आली!

खेळता खेळता गाडीला कचकन एक हिसका बसला,
आनद्या मागच्याशीट वरून टुणकन मधल्या सीटवर येता येता राहिला,
हाहा काही नाही एक हट्टी गाय अनुपजीना नडली,
तिला चुकवायला इनु झुपकन तिरकी होऊन सपकन सरळ झाली!

झोपलेला इंडिया बोलला गाडीने चहा प्यायचा कौल दिला,
त्याला दुजोरा देऊन पत्याचा डाव तिथेच थांबला,
पुन्हा एका आलिशान धाब्यावर गाडी थांबली,
कडक स्पेशल चहाची ऑर्डर देऊन काहींनी चूळ भरली!

सुतळीने विणलेल्या ओळीने मांडलेल्या त्या कॉट्स वर दर्शन अन दादांनी आपापले देह आडवे केले,
त्या राजस्थानी बैठकींवर मॉडेल शूट करण्याचे मोह दर्शनला झाले,
थोडीशी कोरिओग्राफी करून त्याने भाईंचे एक दोन कडक फोटो काढले,
'क्या ठाकूर तुझे कितनी बार बुलाया तू आताही नही' वाल्या सरफरोश च्या डायलॉग चे पुन्हा स्मरण झाले!

थोड्याच वेळात अनुजींची इनु तिथून दिवसातल्या तिसऱ्या देवस्थानी पोहचली,
सातारकर मंडळी रामदेवराच्या त्या भव्य देवस्थानी आली,
अनवाणी पायांनी 'जय बाबारी' म्हणत सूर्यास्ताच्या त्या प्रहरी स्वारी मंदिरात निघाली,
बाबांच्या दर्शनाने ती साही मने अवघी पावन झाली!

मंदिराबाहेर येताना माहितगार धीरजने बाबांचा त्याच्या माहितीतला इतिहास कथन केला,
बाबांच्या दारात भाईंनी एक छानसा सेल्फीही काढला,
बाहेर येऊन थंडगार लिंबू सरबताचा घोट घेतला,
शेवटच्या नियोजित स्थळाने दिवसभराच्या पर्यटनाचा इति झाला!

शांत पवित्र झालेल्या मनांची मालक असलेली ती सहा शरीरे पुन्हा गाडीत बसली,
डिनर वाल्या रेस्टोपर्यंतच्या प्रवासापुरती तरी ती अंतर्मुग्ध झाली,
डिनर ला राजस्थानी स्पेशल पापड चुरीने सुरुवात झाली,
कडक स्पेशल केशर चहाने डिनरची सांगता केली!

भरली पोटे आणि दिवसभरच्या पवित्र स्थळांच्या आठवणींनीना घेऊन भाई सालासारकडे निघाले,
विनाथांब्याच्या त्या चार तासाच्या प्रवासामुळे गप्पांमध्ये रंग भरले,
आयुष्यात घेतलेल्या निरनिराळ्या अनुभवांचे पाढे भाईंनी अक्षरशः ओकले!
कोणाचे विषय सेंटी होते तर कोणाचे विषय रानटी ही होते,
पण त्या साऱ्या विषयांचे आशय रोम्यांटिकच होते,
शाळा कॉलेजच्या आठवणींनी ती पवित्र झालेली मने पुन्हा काहीशी दूषित झाली,
गप्पांच्या ओघात कळलेच नाही कधी सालासार नगरी आली!

आपापल्या ब्याग्ज घेऊन भाई एक एक करून खाली उतरले,
रात्री सव्वा दोन वाजताही आयोजकांनी उत्साहात भाईंचे स्वागत केले,
वेळेचे भान ठेवून वेळ न दवडता भाईंनी दोन एसी रूम्सचा ताबा घेतला,
राजस्थान टुर चा दुसरा दिवस भाईंच्या गाढ झोपेबरोबर इथेच संपला!
राजस्थान टुर चा दुसरा दिवस भाईंच्या गाढ झोपेबरोबर इथेच संपला!!

To be continued......

- D For Darshan

( Dont miss to watch and hear video version of the same below, preferably on speakers or headsets! )

[

काव्यातील पात्रांची ( कार्यकारणी मध्ये ज्यांना भाई असे संबोधले जाते ) ओळख :

Amit Kasat - सतरंगी लेडीज शॉपी पोवई नाका, महाराष्ट्र राज्य बॉडीबिल्डिंग पंच, महाराष्ट्र प्रदेश सहसचिव
( इंडिया, द कोच )

Dhiraj Kasat - CA धीरज कासट असोसिएट्स ( धीरज, धीऱ्या, सीए साहेब )

Gokul Sarda - Advocate Satara Court, अखिल भारतीय सल्लागार समिती ( वकील, नानू, गोकुळ )

Anand Karva - Computer World Satara, सातारा जिल्हा समाज अध्यक्ष ( आनंद, अध्यक्ष, आनद्या )

Pankaj Lahoti - Pankaj Crations ( दादा )

Darshan Lahoti - iDealocean Technologies ( दर्शन, दर्शा )

]

Add comment

Security code
Refresh

Loading...
Loading...